Mehmet Akif Ersoy karma şiirler

[daoisart]

Çanakkale Sehitlerine

Suheda govdesi, bir baksana daglar taslar...
O, ruku olmasa, dunyada egilmez baslar,

Yaralanmis temiz alnindan uzanmis yatiyor;
Bir hilal ugruna ya Rab, ne gunesler batiyor!

Ey, bu topraklar icin topraga dusmus, asker!
Gokten ecdad inerek opse o pak alni deger.

Ne buyuksun ki kanin kurtariyor Tevhid'i...
Bedr'in aslanlari ancak, bu kadar sanli idi...

Sana dar gelmeyecek makberi kimler kazsin?
"gomelim gel seni tarihe!" desem, sigmazsin.

Herc u merc ettigin edvara ya yetmez o kitab...
seni ancak ebediyyetler eder istiab.

"Bu, tasindir" diyerek Kabe'yi diksem basina;
Ruhumun vahyini duysam da gecirsem tasina;

Sonra gok kubbeyi alsam da, rida namiyle,
Kanayan lahdine ceksem butun ecramiyle;

Mor bulutlarla acik turbene catsam da tavan;
Yedi kandilli Sureyya'yi uzatsam oradan;

Sen bu avizenin altinda, burunmus kanina,
Uzanirken gece mehtabi getirsem yanina,

Turbedarin gibi ta fecre kadar bekletsem;
Gunduzun fecr ile avizeni lebriz etsem;

Tullenen magribi, aksamlari sarsam yarana...
Yine bir sey yapabildim diyemem hatirana.

Sen ki, son ehl-i salibin kirarak savletini,
Sarkin en sevgili sultani Salahaddin'i,

Kilic Arslan gibi iclaline ettin hayran...
Sen ki islami kusatmis, doguyorken husran,

O demir cemberi gogsunde kirip parcaladin;
Sen ki, ruhunla beraber gezer ecrami adin;

Sen ki; a'sara gomulsen tasacaksin... Heyhat,
Sana gelmez bu ufuklar, seni almaz bu cihat...

Ey sehid oglu sehid, isteme benden makber,
Sana agusunu acmis duruyor Peygamber.

Cenk Marsi

ey sürüden arkaya kalmis yigit
arkadasin gitti haydi sen de git
bak ne diyor ceddi sehidin isit
haydi git evladim ugurlar ola
haydi git evladim açiktir yolun
zalimlere karsi bükülmez kolun
bayragi çek ön safa geçmis bulun
ugurun açik olsun ugurlar ola.

esele bir yerleri örten kari
ot degil onlar dedenin saçlari
dinle sehit sesleridir rüzgari
haydi git evladim ugurlar ola
haydi git evladim açiktir yolun
zalimlere karsi bükülmez kolun
bayragi çek on safa geçmis bulun
ugurun açik olsun ugurlar ola
haydi levent asker ugurlar ola

yerleri yirtan sel olup tasmali
dag demeyip tas demeyip asmali
sende ki coskunluga er sasmali
kahraman askerim ugurlar ola
haydi git evladim açiktir yolun
zalimlere karsi bükülmez kolun
bayragi çek ön safa geçmis bulun
haydi levent asker ugurlar ola
haydi git evladim ugurlar ola.

Bir Gece

On dört asir evvel yine bir böyle geceydi
Kundan ayin on dördü bir öksüz çikiverdi
Lakin o ne hüsrandi ki hissetmedi gözler
Halbuki kaç bin senedir beklesmedelerdi
Nerden görecekler göremezlerdi tabi
Bir kere zuhur ettigi çöl en sapa yerdi
Bir kere de ma'mure-i dünya ozamanlar
Buhranlar içindeydi bugünden de beterdi
Sirtlanlari geçmisti beser yirticilikta
Dissiz mi bir insan onu kardesleri yerdi
Fevza bütün afakini sarmisti zeminin
Salgindi bugün Sark'i yikan tefrika derdi

Derken büyüyüp kirkina gelmisti ki öksüz
Baslarda gezen kanli ayaklar suya erdi
Bir nefhada kurtardi insanligi o masum
Bir hamlede kayserleri kisralari serdi
Aczin ki, ezilmekti bütün hakki, dirildi
Zulmün ki, zeval akilina gelmezdi, geberdi
Alemlere rahmetti evet serr-i mübini
Sehbalini adl isteyenin yurduna gerdi
Dünya neye sahipse onun vergisidir hep
Medyun ona cemiyeti medyun ona ferdi
Medyundur o masuma bütün bir beseriyyet
Ya Rab! Bizi mahserde bu ikrar ile hasret

Gitme Ey Yolcu


Gitme ey yolcu, beraber oturup aglasalim
Elemim bir yüregin kâri degil, paylasalim
Ne yapip ye'simi kahreyleyeyim, bilmem ki?
Öyle dehsetli muhitimde dönen matemki!
Ah! Karsimda vatan namina bir kabristan yatiyor simdi
Nasil yerlere geçmez insan
Su mezarlar ki uzanmis gidiyor, ey yolcu
Nereden basladi yükselmeye, bak, nerede ucu



Uyan

Baksana kim boynu bükük aglayan.
Hakki hayatindir senin ey müslüman,
Kurtar artik o biçareyi Allah için.
Artik ölüm uykularindan uyan.

Bunca zamandir uyudun kanmadin,
Çekmedigin çile kalmadi, uslanmadin.
Çignediler yurdunu bastan basa.
Sen yine bir kerre kimildanmadin.

Ninni degil dinledigin velvele,
Kükreyerek akmada müstakbele.
Bir ebedi sel ki zamandir adi,
Haydi katil sen de o coskun sele.

Karsi durulmaz cereyan sine-çak...
Varsa duranlar olur elbet helak.
Dalgalarin anmadan seyrini,
Göz göre girdâba nedir inhimak?

Dehseti maziyi getir yadina;
Kimse yetismez yarin imdadina.
Merhametin yok diyelim nefsine;
Merhamet etmez misin evladina?

Ben onu dünyaya getirdim diye
Kalkisacaksin demek öldürmeye!
Sevk ediyormus meger insanlari,
Hakki-i übüvvet de bu canilige!

Dogru mudur ye's ile olmak tebah?
Yok mu gelip gayrete bir intibah?
Bekledigin subh-i kiyamet midir?
Gün batiyor sen ariyorsun tebah. !

Gözleri maziye bakan milletin,
Ömrü temadisi olur nakbetin.
Karsina müstakbeli dikmis Hüdâ,
Görmeye lakin daha yok niyyetin.

Ey koca sark! Ey ebedi meskenet!
Sen de kimildanmaya bir niyet et.
Korkuyorum, Garbin elinden yarin,
Kalmayacak çekmedigin mel



Bülbül

Bütün dünyaya küskündüm, dün aksam pek bunalmistim:
Nihayet bir zaman kirlarda gezmis, köyde kalmistirm.

Sehirden çikmak isterken sular zaten kararmistir;
Pek issiz bir karanlik sonradan vadiyi sarmisti.

Isik yok, yolcu yok, ses yok, bütün hilkat kesilmis lâl...
Bu istigraki tek bir nefha olsun etmiyor ihlâl.

Muhitin hali insaniyetin timsalidir sandim;
Dönüp maziye tirmandim, ne hicranlar, neler andim!

Tasarken hasrolup beynimden artik bin müselsel yâd,
Zalâmin sinesinden fiskiran memdûd bir feryad.

O müstagrak, o durgun vecdi nâgâh öyle costurdu:
Ki vadeden bütün, yer yer, eninler çaglayip durdu.

Ne muhik nagmeler, Yarab, ne mevcamevc demlerdi:
Agaçlar, taslar ürpermisti, güya Sur-i mahserdi!

-Esin var âsiyanin var, baharin var ki beklerdin.
Kiyametler koparmak neydi ey bülbül, nedir derdin?

O zümrüt tahta kondun, semavi saltanat kurdun,
Cihanin yurdu hep çignense çignenmez senin yurdun!

Bugün bir yemyesil vâdi, yarin bir kipkizil gülsen,
Gezersin hânumânin sen, için sen, kâinatin sen!

Hazansiz bir zemin isterse, sayet ruh-i serbâzin,
Ufuklar, bu'd-i mutlaklar bütün mahkûm-i pervâzin.

Degil bir kayda, sigmazsin kanatlandin mi eb'ada
Hayatin en muhayyel gayedir âhara dünyada.

Neden öyleyse matemlerle eyyâmin perisandir,
Niçin bir katrecik gögsünde bir umman hurusandir?

Hayir matem senin hakkin degil, matem benim hakkim;
Asirler var ki aydinlik nedir hiç bilmez afakim.

Teselliden nasibim yok, hazan aglar baharimda
Bugün bir hanumansiz serseriyim öz diyarimda.

Bugün bir yemyesil vadi, yarin bir kipkizil gülsen,
Gezersin


Süleymaniye Kürsüsünden

Bir de Istanbul'a geldim ki: bütün çarsi, pazar
Naradan çalkaniyor, öyle ya... Hürriyet var!

Galeyan geldi mi, mantik savusurmus... dogru:
Vardi aklindan o gün her kimi gördümse zoru.

Kimse farkinda degil, anlasilan, yaptiginin;
Kafalar tütsülü hülya ile, gözler kizgin;

Sanki zincirdekiler hep bosanir zincirden,
Yikivermis de timarhaneyi çikmis birden!

Zurnalar sehr ahalisini takmis pesine;
Yedisinden tutarak ta dayanin yetmisine!

Eli bayrakli alaylar yürüyor dört keçeli,
En agir baslisinin bir zili eksik, belli!

Ötüyor her tasin üstünde birer dilli düdük.
Dinliyor kaplamis etrafini yüzlerce hödük!

Kim ne söylerse, hemen el vurup alkislayacak
-Yasasin
-Kim yasasin?
-Ömrü olan.
Sak! Sak! Sak!

Ne devairde hükümet, ne ahalide bir is!
Ne sanayi, ne maarif, ne alis var, ne veris.

Çamlibel sanki sehir, zabita yok, rabita yok;
Aksa kan sel gibi, dindirecek vasita yok.

'Zevk-i hürriyeti onlar daha çok anlamali'
Diye mekteblilerin mektebi tekmil kapali!

Ilmi tazyik ile ta'lim, o da istibdad
Haydi öyleyse çocuklar, ebediyyen azad.

Nutka gelmis öte dursun hocalar bir yandan...
Sahneden sahneye kosmakta bütün sakirdan.

Kör çiban nesterin altinda nasil patlarsa,
Hep agizlar desilip, kimde ne cevher varsa,

Saçiyor ortaya, ister temiz, ister kirli;
Kalmiyor kimsecigin muzmeri artik gizli.

Dalkavuk devri degil, eski kasaid yerine
Üdebaniz ana-avrat sövüyor birbirine.

Türlü adlarla çikan namütenahi gazete,
Ayrilik tohumunu bol bol atiyor memlekete.

It yetistirmek için topragi gayet münbit
Bularak fuhs ekiyor salma gezen bir sürü it

Yürüyor dine bes on maskara, alkislaniyor,
Nesl-i hazir bunu hürriyet-i vicdan saniyor.

Kadin erkek kosuyor borc ederek Avrupa'ya...
Sapa düsmekte bizim siklara, zannim Asya.

Hakka tevfiz ile üç dane yetismis kizini,
Tasiyanlar bile varmis, buradan baldizini...

Analik ilmi için Paris'e, yüksünmeyerek...
Yük agir, ecri de nisbetle azim olsa gerek.