Karanlıkta bir mum ışığı arayanlara!

[deltri]

Ülkemizde ruhsal sorunu olan insanların sayısının oranı ne, biliyor musunuz? Yüzde 20 mi? Yoksa yüzde 47 mi? Bazılarına göre yüzde 25'lerde, bazıları da rakamı iyice yukarı çekiyor ama ortalama şu söyleniyor: Her 10 kişiden birinin yardıma ihtiyacı var! O on kişiden biri ben olmadığıma göre (ki aslında bundan o kadar emin değilim, bu meslekte normal olmak biraz zor!), o zaman burada çalışanlardan birinin acilen doktora görünmesi gerek! De... Ben ona bunu nasıl söylerim? Ayrıca önce bir sorununun olduğundan emin olmalıyım. Manik mi? Depresif mi? Konversif mi? Yoksa şizofrenik mi? Belki de obsesif...

***
Durup dururken bunları düşünür olmadım elbette. Bilgi Yayınevi sağolsun, yayımladıkları yeni kitabı yollamış geçenlerde. 'Karanlıkta Mum Işığı'... Psikiyatrist Afet K. Akyol ince ince yazmış. Anlaşılır cümleler, sarih bir dil, akıcı bir üslup... Ayrıca çok eğlenceli ama derinlerde öyle güzel bilgiler var ki... Baştan başlayalım... Kitabın kapağını ilk gördüğümde, hazin bir aşk hikayesi var zannettim içinde. Arka kapağı okumayı pek sevmediğim için özellikle bakmadım... Sonra Kadir'e (Kaymakçı) de bir alternatifle birlikte bu kitabı gösterdim. "Sence hangisi?" diye sorduğumda, "Ben bunu merak ettim?" dedi Akyol'un kitabını işaret ederek. Sonuç: Kapak ilk bakışta sınavı geçti. Dikkat çekiyor! 'Mecbur bu aşk hikayesini de okuyacağım' diyerek çevirdim kapağı. Önsözle karşılaşınca pek sevindim. Meğer bir psikiyatrist ve hastalarıyla tanışacakmışım. Şu kadarını söyleyeyim, hasta sorunlarını kendini 'şahane' doktor olarak gösteren bildik anı-kitaplarından çok farklı. Akyol kendiyle eğlenebilen ve bunu da yazıya başarıyla aktaran bir psikiyatrist. Ama onun ötesinde önemlisi, verdiği bilgiler... Milletvekili hanımlarından Afyon köylülerine, askerlerden Ankara'nın zengin ailelerine kadar uzanan hasta profiliyle; bunalımlılardan atak geçirenlere, dayak yiyen kadınlardan yanlış yetiştirilen gençlere o kadar çok vakayı anlatıyor ki Akyol, ders almamak mümkün değil! Sadece kendinizle ilgili keşifler yapmakla kalmayacak çevrenizdekileri de anlamakta daha rahat edeceksiniz. Anneler, babalar, gençler, iyi bir kariyeri olanlar, yalnız kadınlar, karar vermekte zorlanan erkekler, 'ne yapacağını bilemeyenler'... Akyol'un da dediği gibi 'kendini karanlıkta hissedenler', bu kitap bir mum ışığı olabilecek nitelik taşıyor. Benden söylemesi...


Kitaptan...



Kitabının önsözünde "Bugüne kadar medyada pskiyatristlere teşekkür görmedim. Büyük övgüler de görmedim, çoğunlukla bizler karikatür ve hikayelere, garip davranış ve tiklerimizle konu oluruz" diyen 70 yaşındaki Afet K. Akyol, bir anısında şu cümleleri kurmuş: "Doktorlarda intihar olayları araştırılmış. An fazla intihar edenler psikiyatristlermiş. Bence bu intiharların sebebi, görevimizin ağırlığı ile birlikte çok hassas ve kırılgan yapımızdan kaynaklanıyor. Bir anne yanında çocuğu ile gelse içim parçalanır. Kendi çocukluğuma dönerim, onunla çok ilgilenirim. Bu yaşta bizlerin ruhi sorunu yok mu? Öbek öbek!.. Sanki çevremize ve çocuklarımıza çok mu sağlıklı davranıyoruz? Ne gezer! Hekim olarak bakmak başka, anne olmak, kardeş olmak, arkadaş olmak bambaşka. Çoğu zaman da hastalarımıza gösterdiğimiz anlayışı yakınımızdaki sevdiklerimize gösteremiyoruz. Bugünlerde şükür halen delirmedim. Anormal tiklerim de yok; hayatla mücadele yıllarımda, ruh sağlığım beden sağlığımdan hep daha iyi olmuştur."