Mavi Kurdela

[BLasTeaR]

New York'ta yasayan bir öðretmen, Lise son sýnýfýndaki öðrencilerinin "diðer insanlardan farklý özelliklerini" vurgulayarak onurlandýrmaya karar vermiþtir. California Del Mar'dan Helice Bridges tarafýndan geliþtirilmiþ süreci kullanarak, her bir öðrencisini teker teker tahtaya kaldýrdý.Ýlk önce öðrencilere sýnýf ve kendisi için ne kadar özel olduklarýný belirtti. Sonra her birine üzerinde altýn harflerle "Siz çok önemlisiniz" yazýlý birer mavi kurdele verdi. Daha sonra kabul görmenin toplum üzerinde ne gibi etkileri olacaðýný anlayabilmek amacýyla sýnýfýna bir proje yaptýrmaya karar verdi. Her bir öðrencisine üçer tane daha kurdele verip, onlardan bu töreni gerçek dünyada devam ettirmelerini istedi. Öðrenciler, daha sonra sonuçlarý takip edecek, kimin kimi onurlandýrdýðýný tespit edecek ve bir hafta boyunca sýnýfa bilgi vereceklerdi.

Çocuklardan biri, gelecekteki kariyer çalýþmalarý için kendisine yardýmcý olan yakýnlarýndaki bir þirketin üst düzey görevlisini onurlandýrmýþ, adamýn yakasýna mavi kurdeleyi iliþtirmiþti. Ardýndan, iki tane daha kurdele vermiþ ve; Sýnýfça bu konuda bir projemiz var. Sizden onurlandýrmanýz için birini bulmanýzý istiyoruz. Onurlandýrdýðýnýz insanlara ekstra kurdele de verin. Böylece onlarda bu projenin devam etmesi için baþkalarýný bulabilirler. Daha sonra, lütfen bana ne olduðu konusunda bilgi verin" diye rica etti.

O gün üst yönetici, suratsýz biri olarak bilinen patronunun yanýna gitmeye karar verdi. Patronun odasýna girdi ve onun"iþ dünyasýnda bir deha olduðundan ötürü" onu takdir edip örnek aldýðýný söyledi. Bu mavi kurdele' yi yakasýna takmasý için izin verip vermeyeceðini sordu? Þaþkýna dönen patron;
"Tabi ki" teklinde cevap verdi.

Yönetici de mavi kurdele' yi, patronun tam kalbinin üstüne, ceketine iliþtirdi. Ekstra kurdeleyi verirken de;
"Bana bir iyilik yapar misiniz?... Siz de bu kurdeleyi onurlandýrmak istediðiniz birine verir misiniz?... Bunu bana veren çocuk, okulda bir proje yaptýklarýný söyledi. Bu kabul görme töreninin devam etmesi gerekiyormuþ. Böylece "bunun, insanlarý nasýl etkilediðini belirleyeceklermiþ.. ." Dedi...
O gece patron evine geldiðinde, on dört yaþýndaki oðlunun yanýna oturdu.
"Bugün inanýlmaz bir þey oldu"dedi. "Ofisteydim.Üst düzey yöneticilerimden biri içeri geldi, bana hayran olduðunu söyleyip, "iþ dünyasýnda bu kadar baþarýlý olduðum için göðsüme bu kurdeleyiiliþtirdi.. . Bir hayal etmeðe çalýþ... Benim bir dahi olduðumu düþünüyor. "Siz çok önemlisiniz" yazýlý bu kurdeleyi tam göðsümün üstüne taktý.Bana ekstra bir kurdele verdi ve onurlandýracak baþka birini bulmamý istedi. Arabayla eve gelirken, bu mavi kurdeleyle kimi onurlandýrabileceðim i düþündüm ve aklýma sen geldin...

Ben "seni" onurlandýrmak istiyorum. Günlerim aþýrý yorucu geçiyor. Eve gelince sana pek ilgi gösteremiyorum. Bazen derslerden aldýðýn notlarý beðenmeyince veya odaný toparlamayýnca sana baðýrýp çaðýrýyorum... Oysa bu gece bir
þekilde buraya oturup, sana benim için ne kadar farklý ve özel olduðunu söylemek istedim. Annen gibi sen de benim hayatýmdaki en önemli insansýn. Sen mükemmel bir çocuksun. "Seni seviyorum" diye devam etti... Þaþkýna dönen çocuk simdi aðlamaya baþlamýþtý. Bütün vücudu titriyordu... Baþýný kaldýrdý, gözleri yaþ içinde olarak babasýna baktý, ve:

"Yarýn intihar edecektim" baba, dedi...
"Baba, ben senin...çünkü ben senin... beni hiç sevmediðini... beni hiç önemsemediðini düþünüyordum... Ama artýk her þey çok farklý. Sen baba, þu an... oðlunun hayatini kurtardýn!...