kırmızı anadol

[cimbomlu]

Odasındaki oyuncakları gerçek , hayatı oyun sandığım o ilkokul yıllarımda , okulumuza her
cuma kırmızı bir Anadol gelir, kasasındaki poşetler içerisine konmuş erzakları, okulun fakir
öğrencilerine kasasında duran bir adam dağıtır ve giderdi.Her dağıtım sırasında ben uzaktan arkadaşlarımı ve
arkadaş olamadıklarımı seyreder, poşetleri aldıklarında yüzlerindeki o ilginç sevinci
izlerdim.Onların o garip gülümsemleri ve utangaçlıkları gün boyu sürerdi..
Ben hiç o sıraya girmezdim çünkü babamın maddi durumu iyidi. O yardım sırasına girmenin tek şartıda fakir olmaktı.
AMA babamın doğum günü olan
bir aralık günü o sıraya bende girdim
.Çünkü babama doğum günü hediyesi almak istiyordum
ama bunun için gerekli olan para bende yoktu.Aklıma o kırmızı Anadol geldi. EĞER BİR TORBA
ERZAK ALIR EVE GİDERSEM, AiLEME BiRİKTİRDİĞİM PARA İLE BUNLARI ALDIM DER VE HERKESİN
HOSUNA GİDER diye düşündüm.Bir taşla iki kuş vurucaktım.Hem babama hediye almış
hemde eve babam gibi erzak getirip babamın gözüne girecektim.
İlk dersin teneffüs zilinde o Kırmızı Anadol okulun
avlusuna girdi.Tüm tanıdığım arkadaşlarım sıradan çıkasıya kadar bir kenarda bekledim sonra
bende onlar gibi kafamı öne eğip sıraya girdim.Birinin beni tanıyıp bana kızacak olmasından
çok korktum ve bi okadarda heyecanlandım.Sıra bana geldi, arabanın kasasında duran adam yüzüme
dahi bakmadan bana o erzak torbasını uzattı. Aldığım gibi okulun kantinine koştum..
--Selim amca bu torba arkadaşım Bedirhan ın sırada yer yok bu sizin burada durabilirmi??
Aldığım evet cevabından sonra sınıfa koştum.İlginç yada acayip diye hatırladığım o garip
mutlulukla günü tamamladım. Paydos zilinden sonra eve gittim.Karnesi pekiyilerle dolu bir
öğrencinin eve bir an önce gitmek istemesi kadar sabırsızdım...
Kapıyı her zamanki gibi güzel annem açtı.Elimde taşıdığım poşeti ona doğru uzattım.
--ANNE BAK BABAMA DOĞUM GÜNÜ HEDİYESİ ALDIM..
ANNEM ne aldığıma bakmazsızın bana sarılıp öptü.ALLAHIM ne güzel bir andır, bir
annenin çocugunu aĞlamaklı gözlerle öpmesi?O ne kutsal bir duygudur YAŞAYAN YADA YAŞATAN İÇİN.

Odama gidip üstümü çıkardım , oturma odasına geçtiğimde annem beni bekliyordu.Ama az önceki
o şirin ve masum haliyle değil. Şüpheli bir tavırla bekliyordu.İlk sorusu bana " BUNLARI ALACAK PARAYI NEREDEN BULDUN OĞLUM ,BİZ SANA HİÇ BUKADAR PARA VERMEEDİKK?
-- Anne ben o parayı biriktirdim,, desemde poşetin içindeki un , makarna v.b şeyleri almayı akıl
edecek yaşta olmadığım için bana inanmadı. Masum bir yalan tehlikeli okyanuslarda yüzmeye
dönmeye başlamadan gerçeği anlattım.İçten çekilen derin bir offf tan sonra annem mutfağa gitti.
Ağladığını görmesemde hissetim. Galiba yaptığım şey o kadar iyi değildi.Yoksa o koskoca
kadın neden off çeksin?
Akşam babam herzamanki yorgunluğunuda yanına alıp eve geldi.Annem bu olayı babamada anlattı ..
Bir şeyler ters gidiyordu ama ben bunu bir türlü anlamıyordum yada anlayamıyordum. Hiç bir
matematik sorusu dahi beni o kadar zorlşamamıştı. Çözümü olan ama çözülmemek için savaş
veren bir soru.
ANNEMİ VE BABAMI AĞLATAN ŞEY NE?
Babam önce bana sarıldı sonra oda annem gibi ağladı.. " Kimsenin hakkını yeme oğlum
baban için dahi olsa, sen şimdi yarın bu torbayı ihtiyacı olan bir arkadaşına götür....
Bu ve buna benzer nasihatlardan sonra anladığım gerçek hayatım boyunca unutamıyacağım ve her hatırladığımdada beni şizofren edecek bir anım olmasına neden oldu. O gercek şuydu,,
O KIRMIZI ANADOLU OKULA HER KESİN SANDIĞI gibi DEVLETin DEĞİL, BABAMIN GÖNDERİYOR OLMASIYDI..
İYİKİ DOĞMUŞSUN BABA..