![]() |
| | #1 (permalink) |
| Super Moderator ![]() ![]() | Yemek yemek istemeyen çocuğa yemek yedirmeye çalışmak dünyanın en zor işidir. Unutmayınız; çocuğunuz söylediklerinizden çok yaptıklarınızdan etkilenir. Davranışlarınızla ona örnek olmalısınız. Siz yemek seçmezseniz oda önüne konulan her türlü yemeği yiyecektir. Tabağınızdaki yemeği bitirdiğinizde göreceksiniz oda aynısını yapacaktır. Yemek sonrası ellerinizi yıkayarak ve dişlerinizi fırçalayarak ona örnek olunuz. İştahsızlık hemen tüm annelerin ortak sorunudur. Bütün annelerin söz birliği etmişçesine doktora söyledikleri ilk yakınma, çocuklarının iştahsız olduğudur. Öncelikle şunu biliniz ki; çocuğunuz ilk 6 ayda çok hızlı bir büyüme ve gelişme dönemi içindedir. O nedenle kilosuna göre günlük aldığı besin miktarı sizin kilonuza göre aldığınız miktarın çok üzerindedir. 6. aydan sonra büyüme ve gelişme hızı yavaşlayacağı için aldığı besin miktarı doğal olarak azalacaktır. İlk 6 ayda aldığı gıda ve bunun sonucunda aldığı kiloyu artık yaşam boyu olmayacaktır. Anne ve babalar beslenme konusunda bilinçli olmalı, şişman olmanın sağlıklı olma anlamına gelmediğini bilmelidir. Çocuklar, besinlerini annelerini mutlu etmek için değil karınlarını doyurmak için alırlar. Çocuğunuz yemeğini yemiyorsa bırakın yemesin. Kesinlikle üzülmeyin. Ancak bir daha ki öğüne kadar ona hiç bir şey vermeyiniz. Bir sonraki öğünde yemediği yemeği tekrar onun önüne koyun." Yemeğini yemiyor, aman aç kalacak" endişesi ile süt içirmek, şeker, çikolata, bisküvi, kraker gibi abur cubur şeyler vermek yanlış bir tutumdur. Açlık insana çok şey öğreten önemli bir deneyimdir. En iyi iştah ilacı onu aç bırakmaktır. Göreceksiniz sonunda kesinlikle yiyecektir. Yemeğe zorlanan çocuklar ileride ya çok şişman ya da çok zayıf çocuklar olmaktadır. |
| | |
| | #2 (permalink) |
| Super Moderator ![]() ![]() Üyelik tarihi: May 2007 Kullanıcı No: 5013 Nerden: melekler şehrindenn :))
Mesajlar: 4.368
Ettiği Teşekkür: 296 133 Mesajına 270 kere teşekkür edildi Rep Puanı : 735487 Rep
Seviyesi : ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | --->: İştahsızlık ÇOCUĞUNUZU KESİNLİKLE YEMEĞE ZORLAMAYINIZ. İştahsızlık Israrla yedirmeye çalışmayınız. Çocuğunuzun burnunu tıkayarak zorla verdiğiniz gıdanın onun için hiç bir besleyici değeri olmadığını bilin. Onu kusturur, hırçınlaştırır; problemini daha da büyütürsünüz. Geçici olan bu sorunu sevgi, sabır ve anlayışla çözebilirsiniz. Eğer çocuğunuzun yeterli miktarda yemediğini düşünüyorsanız aşağıdaki önerileri okuyunuz. 1- Çocuğunuzu belirli aralıklarla besleyiniz. Öğün saatlerini mümkün olduğunca tüm aile bireylerinin birlikte olduğu saatlere denk getirmeye çalışınız. 2- Öğün aralarında çocuğunuza kesinlikle bir şey vermeyiniz. Özellikle çiklet, çikolata, gofret, bisküvi, kraker, çitos, kola, gazoz gibi abur cubur gıdalar çocuğunuzun iştahını olumsuz etkiler. Tokluk hissi verir. Gerçekten gereksinimi olan gıdaları almasını engeller. 3- Kendi kendine yemek yemesine ve parmaklarını kullanmasına izin verin. Orta yere bir örtü serin çocuğunuzu üzerine oturtun, önüne eliyle, kaşıkla yiyebileceği yiyecekleri koyun. Bırakın biraz eline yüzüne sürsün, biraz etrafa saçsın. Kendi kendine yiyebileceği 2 kaşık yemek sizin zorla yedirdiğiniz 1 tabak yemekten daha yararlıdır. 4- Yemeği çocuğunuzla birlikte hazırlayın. Size yardım etmesine izin verin. Hazırladığı yemeği yemekten büyük zevk alacaktır. 5- Çocukların kalori gereksinimleri erişkinlere göre daha az olduğu için çabuk doyarlar ve doyduktan sonra da bir şey yemezler. Erişkinler doysalar bile yemeğe devam edebilirler. O nedenle, sofrada uzun süre kalıp tüm yemekleri bitirmesi için ona baskı uygulamayınız. 6- Onu anlamaya çalışın. Çok mu yorgun? Canı mı sıkkın? Hasta mı? Araştırın. Çocuklar hastalıklarında normal yediğinin üçte birini, dörtte birini yerler. Hastalıkları geçtikten sonra bu yemediği miktarı kısa sürede fazladan yiyerek telafi edecektir. Ona hastalığı süresince sindirimi kolay sulu gıdalar veriniz. 7- Çocuğunuz neyi, ne zaman, ne kadar yiyeceğine bırakın kendisi karar versin. Sizin göreviniz çocuğunuza belirli bir gıdayı zorla yedirmek değil, yalnızca sunmaktır. Eğer çocuğunuz gıdayı reddediyor ağzını kapatıyor, gıdaları püskürtüyorsa, o gıdaya gereksinimi yok demektir. Elinizde tabak, kaşık çocuğun peşinden koşturan anne baba olmayınız. 8- Aldığı süt miktarını azaltın, böylelikle diğer yiyeceklere yönelmesini sağlarsınız. 1 yaşının üzerindeki bir çocuğun günlük alması gereken süt miktarı 200-400 cc. arasındadır. Bu da günlük 1 yada 2 su bardağı süt demektir. Daha fazla süt alması çocuğunuzda kansızlığa neden olabilir. 9- Öğün sayısını azaltın. İlk aylarda 6-8 olan öğün sayısı giderek azalarak 1 yaşından sonra 3-4 öğüne inebilir. Bazı çocuklar 2 öğünle de normal gelişimini sürdürürler. 10- Çocuğunuza sofra kurallarını öğretin.Yemekten önce mutlaka el yıkanmalı, yemekte başka şeylerle ilgilenilmemeli, televizyon seyredilmemeli, yüksek sesle konuşulmamalı, bağırıp, çağırılmamalı, kavga ve tartışmalardan uzak durulmalı. Mümkün olduğunca sıcak samimi içten bir sohbet ortamı hazırlanmalı. Günlük olumsuzlukların bu havayı bozmasına izin verilmemeli. Unutmayınız; çocuğunuz söylediklerinizden çok yaptıklarınızdan etkilenir. Davranışlarınızla ona örnek olmalısınız. Siz yemek seçmezseniz oda önüne konulan her türlü yemeği yiyecektir. Tabağınızdaki yemeği bitirdiğinizde göreceksiniz oda aynısını yapacaktır. Yemek sonrası ellerinizi yıkayarak ve dişlerinizi fırçalayarak ona örnek olunuz. |
| | |
| | #3 (permalink) |
| Super Moderator ![]() ![]() Üyelik tarihi: May 2007 Kullanıcı No: 5013 Nerden: melekler şehrindenn :))
Mesajlar: 4.368
Ettiği Teşekkür: 296 133 Mesajına 270 kere teşekkür edildi Rep Puanı : 735487 Rep
Seviyesi : ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | --->: İştahsızlık ÇOCUKLARA SEBZE VE MEYVELERİ SEVDİRMENİN PÜF NOKTALARI Çocukları kendi haline bırakırsanız genellikle patates kızartması, köfte, makarna ve pilav dışında başka bir şey yemek istemezler. Reddettikleri gıdaların başında sebzeler ve daha sonra da meyveler gelir. Meyve ve sebzeler zengin protein ve enerji kaynakları değildirler. Ancak vücut için çok gerekli olan mineral ve vitaminler açısından son derece zengindir. O nedenle çocuğunuzun mutlaka alması gereken besin öğeleridir. Yine bağırsak hareketlerini düzenleyen, kabızlığa engel olan lif içermektedirler. Eğer çocuğunuz meyve ve sebzeleri yeterince almıyorsa aşağıdaki önerileri dikkatlice okuyunuz. * Öncelikle ona örnek olmalısınız, yemek seçmemelisiniz, yeterli miktarda sebze ve meyve tüketmelisiniz. * Meyve yerine taze sıkılmış meyve suyu sunabilirsiniz. * Meyveleri ufak parçalara bölerek sunabilirsiniz. * Meyveyi muhallebi, süt, yoğurt, sütlaç gibi yiyecekler içinde sunabilirsiniz. * Haşlanmış kabak yerine, kabak kızartması mücver verebilirsiniz. * Sebze ve meyveleri değişik şekillerde süsleyebilirsiniz. Örneğin elmadan, havuçtan, turptan değişik hayvan figürleri yaparak çocuğunuz için çekici hale getirebilirsiniz. * Sebze ve meyveleri renkli tabaklarda süslü bardaklarda daha çekici hale getirerek çocuğunuza sunabilirsiniz. * Eğer çocuğunuz bir sebzeyi sevmiyorsa en sevdiği arkadaşı onu iştahla yiyorsa hemen onu yemeğe davet edin. Arkadaşına özenerek o sebzeyi yediğini göreceksiniz. * Sebze ve meyveleri hazırlarken yardımını isteyin. Katkıda bulunduğu yemeği reddetmeyecektir. * "Meyve yer misin" yerine "Meyveyi ne şekilde yemek istersin" diye sorun. * Yemek sırasında onunla sohbet edin. Ortam ne kadar sıcak ve yumuşak olursa çocuğunuzun inadı da o kadar gevşeyecektir. * Yemek sadece bir besin aracıdır. Ne bir ödül, ne de bir cezadır. Yaşamak için beslenmesi gerektiğini bilmelidir. * Sizin göreviniz yalnızca çocuğunuza yemeği sunmaktır.Zorla yemek yedirmek değildir. * Yemek saatlerini çocuğunuzla savaş saatlerine çevirmeyiniz. Bu savaşı kesinlikle kaybedeceğinizi bilin. * Yemek saatleri çocuğunuzla paylaştığınız, ona yakınlaştığınız birlikte bir sevgi yumağı oluşturduğunuz, yaşamınızın en güzel anlarıdır. Lütfen bunu bozmayınız. |
| | |
![]() |
| Tags |
| bebeklerde, cocuklarda, istahsizlik |
| Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir) | |
| Seçenekler | |
| Stil | |
| |