meğer, ne kadar soyut yazmışım..
o duyguyu anlatamazmışki insan. kelimeler boğazında düğümlenir. sadece gözlerinle konuşur olurmuşsun.
bir bakışı bile yetermiş seni alıp götürmeye. yüreğin gözlerinin içinde erirmiş. biraz da aptallaşırmış insan. ne yaptığını ne dediğini bilemez hale gelirmiş.
yüreğin sevmek için izin istemezmiş. mantıkla anlatılamazmışki. hayır, dur yüreğim desende yüreğin seni dinlemezmiş.
hele bütün bunları akıl oyun gibi görüp inanmayan birini öyle bir yakalarmışki !
onu beklemediği bir anda usulca sızarmış yüreğine. düşünmeden peşinden gidermişsin. ben ne yapıyorum, ne oluyor dediği anda ise, o çoktan gelip yüreğine yerleşirmiş.
bu öyle bir şeymişki, kaybetme korkusu, hasret gibi bir çok duyguyada gebeymiş. geldi mi tek başına gelmezmiş.
yanyana olup hasret çekmekmiş. her şey onunla anlamlı olurmuş...
aman Ya Rabbim ben neler diyorum. 